Melazma: patomechanizmy hiperpigmentacji a dobór substancji aktywnych w kosmetologiiAleksandra Werner 1/, Anna Erkiert-Polguj 2/ 1/ Zakład Chemii Surowców Kosmetycznych, Wydział Farmaceutyczny, Uniwersytet Medyczny w Łodzi 2/ Zakład Kosmetologii i Dermatologii Estetycznej, Wydział Farmaceutyczny, Uniwersytet Medyczny w Łodzi Streszczenie Melasma (ostuda) jest przewlekłym, nawrotowym zaburzeniem pigmentacyjnym skóry o złożonej i wieloczynnikowej patogenezie, które stanowi istotne wyzwanie terapeutyczne w dermatologii i kosmetologii. Przez wiele lat jej rozwój wiązano głównie z nadmierną aktywnością melanocytów i zaburzeniami melanogenezy. Obecnie wiadomo jednak, że w patogenezie melazmy uczestniczą również przewlekły stan zapalny, stres oksydacyjny, uszkodzenie błony podstawnej, zmiany naczyniowe, zwiększona liczba mastocytów oraz procesy fotostarzenia skóry. Wzajemne oddziaływanie tych mechanizmów tworzy złożone mikrośrodowisko sprzyjające utrwalaniu zmian pigmentacyjnych i może ograniczać skuteczność terapii ukierunkowanych wyłącznie na hamowanie syntezy melaniny. Celem pracy było przedstawienie aktualnego stanu wiedzy dotyczącego mechanizmów patogenetycznych melazmy oraz omówienie substancji aktywnych stosowanych w kosmetologii, które mogą wpływać na różne etapy rozwoju choroby. Wielokierunkowe podejście terapeutyczne, uwzględniające złożoność patogenezy melazmy oraz jednoczesne oddziaływanie na kilka szlaków patogenetycznych, może przyczyniać się do zwiększenia skuteczności terapii i ograniczenia ryzyka nawrotów zmian. Słowa kluczowe: melasma, hiperpigmentacja, patogeneza, terapia kosmetologiczna, składniki aktywne |