patronat naukowy
Polskiego
Towarzystwa
Farmaceutycznego
poprzednie numery
wyszukiwanie artykułów





Copyright @ Pol J Cosmetol
 
ISSN 1731-0083
sobota, 16.10.2021
PL EN
Strona główna |  Rada Redakcyjna |  Redakcja |  Prenumerata |  Info dla autorów |  Szkolnictwo |  Partnerzy
Pol J Cosmetol 2016, 19(2): 110-115pldodaj do koszyka

Zielona herbata


Jacek Arct, Katarzyna Tomaszewska, Katarzyna Pytkowska

Wyższa Szkoła Zawodowa Kosmetyki i Pielęgnacji Zdrowia w Warszawie

Streszczenie
Herbata (napar z Camellia sinensis) jest jednym z najczęściej spożywanych napojów. Jej cenne składniki od lat wykorzystywane były w celach leczniczych. Pochodzi z południowych Chin, a uprawiana jest w Azji i Afryce Środkowej. Zielona herbata jest poddawana przemianom enzymatycznym ("fermentacji") jedynie w niewielkim stopniu, dzięki czemu zachowuje tak wiele cennych dla organizmu składników. W tradycyjnej medycynie chińskiej zielona herbata była stosowana do poprawy przepływu krwi, jako lek odtruwający organizm oraz wzmacniający odporność. Sucha masa liści zielonej herbaty w 30% składa się ze związków polifenolowych, z których najważniejszą rolę odgrywają katechiny. Związki te działają przeciwutleniająco, zwalczając wolne rodniki tlenowe i azotowe oraz chelatują jony żelaza i miedzi. Flawonoidy wpływają na stan naczyń krwionośnych i stymulują mikrokrążenie skórne, co ma istotne znaczenie w wyglądzie i stanie skóry. Jej główne działania kosmetyczne to przede wszystkim antyoksydacyjne, łagodzące podrażnienia oraz zmniejszające obrzęki.

Słowa kluczowe: zielona herbata, flawonoidy, antyoksydanty, mikrokrążenie