patronat naukowy
Polskiego
Towarzystwa
Farmaceutycznego
poprzednie numery
wyszukiwanie artykułów





Copyright @ Pol J Cosmetol
 
ISSN 1731-0083
sobota, 16.10.2021
PL EN
Strona główna |  Rada Redakcyjna |  Redakcja |  Prenumerata |  Info dla autorów |  Szkolnictwo |  Partnerzy
Pol J Cosmetol 2016, 19(2): 130-133endodaj do koszyka

Metoda strippingu w badaniach transportu transepidermalnego flawonoidów


Jacek Arct 1/, Anna Oborska 2,3/, Mirosław Mojski 1,2/, Katarzyna Kozyra 2/, Sergiusz Dzierzgowski 1/

1/ Academy of Cosmetics and Health Care, Warsaw
2/ Faculty of Chemistry, Warsaw University of Technology
3/ Polish Association of Cosmetics and Home Care Producers

Streszczenie
Wnikanie w skórę jest podstawowym warunkiem działania związków biologicznie czynnych stosowanych w kosmetyce. Metodą in vivo umożliwiającą nieomal bezinwazyjną ocenę zdolności wnikania substancji czynnych w skórę jest stripping. Stosowany jest do oceny przenikania przez stratum corneum, do badania kinetyki wzrostu epidermy oraz do innych celów diagnostycznych. Flawonoidy są naturalnymi antyutleniaczami znajdującymi szerokie zastosowanie w kosmetyce pielęgnacyjnej. Podstawową przeszkodą w szerszym stosowaniu tych związków jest stosunkowo słaba biodostępność z preparatów kosmetycznych. Liczba publikacji poświeconych temu problemowi jest ciągle niewielka. Celem niniejszej pracy bylo przybliżenie czytelnikom metody strippingu i sprawdzenie jej przydatności w badaniach transportu transepidermalnego flawonoidów.
Jako modelowy permeant zastosowano katechinę, do oznaczanie której w poszczególnych strippach użyto HPLC. Ilość permeanta, które przeniknęła przez stratum corneum wyliczano metodą bilansową. Okazało się, że około 30% naniesionej na skórę ludzką katechiny przenika w ciągu 60 min w warunkach eksperymentu przez warstwę rogową naskórka. Na przykładzie katechiny stwierdzono przydatność metody strippingu do badania transportu transepidermalnego flawonoidów.

Słowa kluczowe: stripping, stratum corneum, flawonoidy, katechina, przenikanie, przenikanie in vivo