patronat naukowy
Polskiego
Towarzystwa
Farmaceutycznego
poprzednie numery
wyszukiwanie artykułów





Copyright @ Pol J Cosmetol
 
ISSN 1731-0083
wtorek, 17.02.2026
PL EN
Strona główna |  Rada Redakcyjna |  Redakcja |  Prenumerata |  Info dla autorów |  Szkolnictwo |  Partnerzy
Pol J Cosmetol 2024, 27(3): 139-148pldodaj do koszyka

Bonifraterska mieszanka ziołowa stosowana wspomagająco w leczeniu wątroby. Część I. Właściwości fizykochemiczne i biofarmaceutyczne wodnego roztworu - odwaru


Marian M. Zgoda 1/, Sławomira Nowak 2/, Zbigniew Marczyński 3/, Kamil Zadrożny 4/, Br Marcin OH Cegła 4/, Joanna Gądek-Sobczyńska 5/, Mirosława Świątek 5/

1/ Zakład Technologii Postaci Leku, Katedra Farmacji Stosowanej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi (prof. senior)
2/ Katedra i Zakład Farmakognozji Uniwersytetu Medycznego w Łodzi
3/ Zakład Farmacji Aptecznej, Katedra Farmacji Stosowanej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi
4/ Apteka Ziołolecznicza Konwentu Bonifratrów w Łodzi
5/ Zakład Chemii Fizycznej Katedra Chemii Bioorganicznej i Biokoordynacyjnej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi

Streszczenie
Wprowadzenie. Apteka Ziołolecznicza Konwentu Bonifratrów w Łodzi poleca mieszankę ziołową do stosowania wspomagającego w leczeniu wątroby. W skład mieszanki ziół wg receptury Bonifratrów wchodzą farmakopealne rośliny lecznicze w formie ziół, owoców, liści, korzeni oraz kwiatostanów. Pacjent z mieszanki powinien przygotować wg. załączonego "sposobu użycia" odwar i pić ciepły przed posiłkiem 3 razy dziennie.
Cel. Zakres prowadzonych prac badawczych dotyczył przede wszystkim określenia parametrów fizykochemicznych odwaru tj. przewodnictwa elektrycznego, lepkości oraz napięcia powierzchniowego. Dla klas fitozwiązków wchodzących w skład mieszanki ziół prześledzono relację między logarytmem współczynnika podziału a wyliczonym dla ich struktur parametru rozpuszczalności.
Materia i metody. Materiałem do badań była "Mieszanka ziołowa stosowana wspomagająco w leczeniu wątroby" oraz jej formy galenowe i przygotowane odwary. Metodami farmakopealnymi i zalecanymi przez Polskie Normy oznaczono przewodnictwo elektryczne, lepkość i napięcie powierzchniowe, a metodą grawimetryczną oszacowano wydajność ekstrakcyjną oraz utratę wody i lotnych składowych podczas procesu rozdrabniania ziół.
Wyniki. Oznaczone w odwarze przewodnictwo elektryczne i napięcie powierzchniowe świadczy o tym, że nie zawiera on istotnej ilości dysocjujących elektrolitów, a napięcie powierzchniowe nie przekracza bariery fizjologicznej. Wyznaczone podstawowe wielkości lepkościowe i hydrodynamiczne świadczą o tym, że wraz z rozdrobnieniem materiału w odwarze maleje udział struktur wielkocząsteczkowych. Potwierdzono, że istotna część fitozwiązków zawartych w odwarze znajduje się w hydrofilowym przedziale parametru rozpuszczalności i pozostaje w formie roztworu rzeczywistego w odwarze.
Wnioski. W wyniku przeprowadzonych badań ustalono zawartość fitozwiązków (suchego ekstraktu) w zalecanej do spożycia objętości odwaru co stanowi podstawę do przeprowadzenia prac preformulacyjnych nad dawkowaną formą preparatu. Oznaczona wydajność ekstraktu daje możliwość wytworzenia z mieszanki ziół suchego ekstraktu i opracowanie stałej doustnej dawkowanej formy preparatu - tabletki o farmakopealnym czasie rozpadu.

Słowa kluczowe: Bonifraterska mieszanka ziół wątrobowych, odwar, ekstrakt, parametr rozpuszczalności, logarytm współczynnika podziału