wyszukiwanie artykułów
Copyright @ Pol J Cosmetol
Pol J Cosmetol 2025, 28(1): 16-22pl  Przegląd metod stosowanych w leczeniu nadmiernego wypadania włosów u człowiekaJoanna Kieraś 1/, Martyna Kieraś 2/, Aneta Sitek 3/, Bogusław Antoszewski 4/ 1/ Doktorantka Kliniki Chirurgii Plastycznej, Rekonstrukcyjnej i Estetycznej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi 2/ Studentka Uniwersytetu Medycznego w Łodzi 3/ Katedra Antropologii, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska, Uniwersytet Łódzki 4/ Klinika Chirurgii Plastycznej, Rekonstrukcyjnej i Estetycznej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi Streszczenie Nadmierna utrata włosów jest powszechnym problemem dermatologicznym i psychospołecznym, którego częstość rośnie wraz ze starzeniem populacji i nasileniem stresu środowiskowego. Do najczęstszych typów łysienia należą: androgenowe (AGA), plackowate (AA), telogenowe (TE) oraz przewlekłe stany zapalne skóry głowy (PSZSG). W odpowiedzi na rosnące zapotrzebowanie terapeutyczne rozwinięto liczne metody leczenia, różniące się mechanizmem działania, skutecznością i bezpieczeństwem. Obejmują one terapie farmakologiczne (miejscowe i ogólnoustrojowe), zabiegowe oraz metody wspomagające. Farmakoterapia wykorzystuje m.in. minoksydyl, inhibitory DHT, kortykosteroidy oraz immunomodulatory. Wśród technik zabiegowych stosuje się peelingi, infuzję tlenową, karboksyterapię, mezoterapię (mikroigłową i igłową), PRP, PRF oraz laseroterapię niskopoziomową. Metody wspomagające obejmują dermokosmetyki, masaż skóry głowy i suplementację niedoborów. Coraz więcej badań potwierdza, że terapie łączone często przynoszą lepsze efekty niż monoterapie. Analiza dostępnych strategii wskazuje jednak na brak ujednoliconych protokołów oceny skuteczności i bezpieczeństwa, co utrudnia tworzenie optymalnych schematów terapeutycznych. Podkreśla się konieczność indywidualizacji leczenia oraz dalszych badań nad czynnikami determinującymi odpowiedź terapeutyczną. Słowa kluczowe: łysienie, terapia, skuteczność |